Z8 Kinderkleding

Een van de verschrikkelijke fase waar we ook doorheen moesten met Sibren was natuurlijk wanneer er nieuwe kleding aangeschaft moest worden dat waren vaak echte nachtmerries vooral omdat Sibren het 9 van de 10 keren niet eens was met wat wij voor hem uitzochten met als resultaat een hoop geschreeuw en slaan tegen de meisjes in de winkel het kwam zelfs zover dat ze ons in een van die kinderkleding winkels niet eens meer wilden helpen en konden we dus meteen doorlopen. Veel van die keren werd ik vaak nagekeken door ander ouders waarvan hun kinderen met plezier allerlei kledingstukken aan en uit trokken maar dat was er helaas voor mij niet bij, ik heb het dan ook altijd een ….

Lees verder

Sibren

  Sibren is mijn zoon van nu zeventien jaar oud. Maar Sibren is een verschrikking. Hij is onaardig geboren. Er is werkelijk niks leuk of aardig aan hem. Het is een lelijk ventje waar ik niks van moet hebben. Al vanaf zijn geboorte kan ik niet naar hem kijken. Hij heeft een slechte karma ofzo. Je wordt echt verdrietig en naar als je hem ziet. Er hangt een soort algehele teleurstelling over hem.   BABY Toen hij zo klein was kon hij er natuurlijk niks aan doen, ik bedoel, wat kan je een baby kwalijk nemen. Maar toen hij groter en groter werd bevestigde hij alleen maar het eerste gevoel. Het is natuurlijk raar om zoiets van je eigen kind ….

Lees verder

Als ouder

Als ouder van zo’n kind is het moeilijk om liefde te geven en te doen alsof er niks aan de hand is. Je ergste vijand wens je zoiets niet toe. Want in den beginne wordt er toch van je verwacht als ouder om van je kind te houden, hoe lelijk het ook is. Maar het lukte ons niet. We durfden het niet eens aan onszelf toe te geven laat staan aan elkaar. Maar op een gegeven moment konden we er niet meer omheen en zijn we het in ieder geval naar elkaar toe bespreekbaar gaan maken. Alles kwam eruit. Het zat ons allebei zo dwars en het ging zo in tegen alles wat we van tevoren ervan hadden verwacht en ….

Lees verder

Wat te doen?

Uiteindelijk hebben we rustpauzes ingepland. Het 24 uur per dag verantwoordelijk zijn voor iets dat je veracht is niet vol te houden. Dus we zijn hem naar opa en oma gaan brengen zodat we even tot onszelf konden komen en konden werken aan onze relatie. Als we dat niet hadden gedaan hadden we niet eens elkaar meer. Jammer genoeg kon hij daar geen weken of maanden of jaren, wat ons betreft, blijven. Er kwam natuurlijk altijd weer een moment dat hij moest worden opgehaald. Met lood in onze schoenen reden we dat richting Veenendaal. En ondanks dat ik een snelheidsduivel ben reed ik destijds 80 op de snelweg en gingen we onderweg ook nog even wat eten bij een wegrestaurant ….

Lees verder

Creche

We waren echt niet de enige hoor. Ook toen hij ouder werd en naar de crèche mocht (wat een verademing) kregen we vaak opmerkingen en klachten van de leidsters. Hij was niet aardig tegen de andere kindjes. Hij beet en sloeg om zich heen waardoor hij vaak werd afgezonderd van de groep om op zichzelf te gaan spelen. Er is nog wel eens zo’n pedagogisch verantwoorde muts langs geweest op de creche om Sibren te bestuderen. Hij was een gevalletje apart en ze gaf aan dat ze zelden zo’n raar, afwijkend en onaardige gedrag had gezien, ook niet bij andere probleemgevallen. Dit bevestigde natuurlijk alleen maar wat wij allang wisten. Maarja wat doe je eraan? Niks dus. Doorbijten en wachten ….

Lees verder

School

Met angst en beven stuurden we hem naar school, wat zouden we daar weer over hem te horen krijgen. We hoopten dat vreemde ogen hem zouden dwingen normaal gedrag te gaan vertonen. In de eerste klas was er een juffrouw waar hij wel wat mee kon en de klachten waren niet bijzonder heftig, op een paar gevalletjes waterschade daargelaten. De ellende begon weer toen hij in de derde klas moest gaan leren. De eerste en de tweede zijn nog een beetje freewheelen, maar in de derde klas is het gewoon zitten achter een bureau en kop houden. Ik weet niet hoeveel ik aan kosten heb gemaakt aan nieuw meubilair, maar dat loopt aardig in de papieren. Hij gooide en sloeg ….

Lees verder

Advies

Er is niks mis met de intelligentie van Sibren. Hij heeft een gewoon gemiddeld IQ, maar een zeer laag EQ. Dus sociaal gezien kan hij gewoon bijzonder weinig. De normale basisschool adviseerde ons om hem te verplaatsen naar een lom school zodat hij daar meer aandacht kreeg en wellicht zou verbeteren in gedrag omdat zij wisten hoe om te gaan met dit soort kinderen. In eerste instantie voel je je als ouder gefaald bij zo’n bericht van de school van je kind. Maar eerlijk gezegd kon ik er goed inkomen na alles wat er was gebeurt. En wellicht waren er inderdaad wel mensen die alle afkeer opzij konden zetten om met zo’n iemand als mijn zoon om te kunnen gaan. ….

Lees verder

Lomschool

Op de lom school leek het in eerste instantie beter te gaan. De leerkrachten hebben net even iets meer tijd en aandacht en vooral geduld. Ze zijn tenslotte opgeleid om met dit soort kinderen om te gaan. Maar ook dat heeft natuurlijk een houdbaarheidsdatum. Als je dag in en dag uit moet investeren in iets waarvan je zeker weet dat het nooit beter gaat worden frustreert dat op een gegeven moment. We hebben het wel volgehouden. We moesten wel. Het was zelfs zo erg dat we zijn geëindigd met een smeekbede hem daar op school te houden. Er is niks meer na de lom school. Alleen thuis onderwijs, nou dat was wel het laatste waar we op zaten te wachten. ….

Lees verder

Internaat

De opluchting was compleet, eindelijk! Ook niet meer thuis doordeweeks, heerlijk. We hadden ons leven zo goed als terug. Op de weekenden na natuurlijk, maar die zijn veel dragelijker als je zoveel andere tijd ervoor terug krijgt. Op het internaat is hij gedrilt. Hij vond het zelf verschrikkelijk, maar wij hebben erop aangedrongen dat hij erop zou blijven, want anders zou hij weer naar huis komen en als we ergens niet op zaten te wachten… Gelukkig weten ze op het internaat echt wel met dit soort gasten om te gaan. Al zal zijn karakter niet veranderen, hij zal wel weten dat de wereld niet aan z’n voeten ligt en als hij het anders zou willen zien hij er zelf iets ….

Lees verder

Bijna volwassen

Sibren is ondertussen dus zeventien jaar oud, bijna volwassen. Ik weet dat je je als ouder altijd verantwoordelijk zou moeten voelen voor je kind, maar je begrijpt ook onze opluchting dat die verantwoordelijkheid straks van ons bordje is. We hebben nooit meer kinderen gekregen. We zijn er nooit meer aan begonnen na de deceptie die Sibren heet. Ik weet dat mensen dit verhaal lezen en denken: hoe kan dit?! Maar het kan, geloof me. We hebben destijds ook hulp gezocht. En geloof het of niet, maar er zijn meer ouders met dit probleem. Wij worden omschreven door onze omgeving als een aardig en sociaal stel, maar jammer van dat kind. Het ligt echt niet aan ons. Waar dat in het ….

Lees verder