Wat te doen?

Uiteindelijk hebben we rustpauzes ingepland. Het 24 uur per dag verantwoordelijk zijn voor iets dat je veracht is niet vol te houden. Dus we zijn hem naar opa en oma gaan brengen zodat we even tot onszelf konden komen en konden werken aan onze relatie. Als we dat niet hadden gedaan hadden we niet eens elkaar meer. Jammer genoeg kon hij daar geen weken of maanden of jaren, wat ons betreft, blijven.

Er kwam natuurlijk altijd weer een moment dat hij moest worden opgehaald. Met lood in onze schoenen reden we dat richting Veenendaal. En ondanks dat ik een snelheidsduivel ben reed ik destijds 80 op de snelweg en gingen we onderweg ook nog even wat eten bij een wegrestaurant om het moment van weerzien maar uit te stellen.

Op de een of andere manier hebben we het er nooit over gehad met onze ouders. Heel raar, maar je schaamt je er toch voor. Ik weet niet eens of zij hetzelfde voelde als wij, maar ze waren wel heel blij als we hem weer kwamen ophalen. Je zag de opluchting in hun ogen als we hem overnamen.


Sibren
Als ouder
Wat te doen?
Creche
school
Lomschool
Internaat
Advies
Bijna volwassen